viernes, 17 de enero de 2014

Andrés Calamaro – Cuando no estás





Cuando nun tas o atópome n’otru llugar del mundu,
cuando nun tas enquivócome cada mediu segundu.
Cuando nun tas la soledá aconséyame mal.

Cuando nun tas nun nun s’abre’l paracayíes y salto igual,
y piérdome n’habitaciones vacíes.
Cuando nun tas, cuando nun tas conmigo.

Cuando nun tas la casa vacía entruga cuándo tornarás,
y escribo versos crueles conmigo.
Cuando nun tas toi asperando que tornes.

Cuando nun tas paso’l día cuntando minutos,
cuando nun tas o me pierdo en un laberinto oscuro.
Cuando nun tas la soledad me aconseja mal.

Cuando nun tas la casa vacía entruga cuándo tornarás,
y escribo versos dalgo crueles conmigo.
Cuando nun tas toi asperando que tornes.

Cuando nun tas la casa vacía entruga cuándo tornarás,
y escribo versos crueles conmigo.
Cuando nun tas toi asperando que tornes.

Cuando nun tas, namái aspero vete llegar per esa puerta.
Lo que pasa cuando tornes que te quiero más, toi asperando que tornes.
Cuando nun tas conmigo...
Cuando nun tas conmigo...
Cuando nun tas conmigo..

lunes, 13 de enero de 2014

John Frusciante – The past recedes





1, 2, 3, 4

Y llueu’l pasáu torna
y nun taré involucráu
L’esfuerzu de ser llibre
Paez inútil dende arriba

Tas mirándome
Prefiero quedar debaxo
pa que quedes mirándome
Ye a la nada onde quiero dir

Ai, esa cuestión de cuántu tiempu intentaremos siguir vivos
¿Por qué pa tar equí, tienes que morrer primero?
Asina que-y di otra oportunidá
¿Y qué sabes tú?
El tiempu fae muncho

Y les coses tornen, como ves,
A onde nun pertenecen
y cada pinga de mar
ye tol océanu

Mentía al mayor de los lladrones
sobre la nada y el too
Soi un figura d’un discursu escaecíu
Toi fuera d’alcance
Nun pueo tocalo de xuru
Pero podría por si acasu

Toi antroxáu como una mano solidaria
Soi un trabayador
Nun entiendo por qué finar de trabayar
ye cada vez más seliquino
Esa ye una llinia que nun trespaso

Esa ye una llinia que nun trespaso

viernes, 10 de enero de 2014

U2 - Elevation





Alto, muncho más alto que’l sol
Dispáresme con un arma
Necesítote pa elevame equí
A la comisura de los tos llabios
Como la órbita de los tos cadriles
Eclipse, eleves el mio alma

Perdí dafechu l’autocontrol
Viviera como un topu
Baxando, cavando
Yo y yo nel cielu
Me faes  sentir como si pudiere volar
Tan alto, elevación

Una estrella encesa como un cigarru
Acordiao como una guitarra
Quiciabes pudieras educar la mio mente
Desplicame toos estos controles
Nun pueo cantar, pero tengo alma
L’oxetivu ye la elevación

Un topu, viviendo nun furacu
Cavando mio alma
Baxando, cavando
Yo y yo nel cielu
Me faes sentir como si pudiere volar
Tan alto, elevación

Ne, quítame esta tristura
¿Nun me dirás dalgo verdadero?
Creo en tí

Un topu, viviendo nun furacu
Cavando mio alma
Baxando, cavando
Yo y yo nel cielu
Me faes sentir como si pudiere volar
Tan alto, elevación
Elevación…

martes, 7 de enero de 2014

Disidencia - Pásame la priva





Llevántome amoriando,
tropiezo cola mesina
Echáronme del trabayu,
esto nun hai quien lo resista
Putu xuegu’l de güei,
esplotaos y esplotadores
Por un duru que te doi
vas tener que matate del sudu
Pásame la priva
porque esta nueche ye pa escaecer
Pásame la priva
porque esti mundu tien de camudar
Tamos fartos de ser
siempres los perxudicaos.
Ayeri fui yo quien la pisé
güei tóca-y a otru pringáu.
Tais xugando al azar
con unes riegles poches.
Como yo paso d’entrar,
fadré la mio propia partida.
Pásame la priva…

domingo, 5 de enero de 2014

System of a Down - Lonely Day





Ye un día solitariu
Y ye míu
El día más solitariu de la mio vida

Un día tan solitariu como esti
Debería tar prohibíu
Ye un día que nun puedo soportar

El día más solitariu de la mio vida
El día más solitariu de la mio vida

Un día tan solitariu como esti
Nun debería esistir
Ye un día qu’enxamás voi echar en falta
Qué día más solitariu
Y ye míu
El día más solitariu de la mio vida

Y si coles, quiero dir contigo
Y si muerres, quiero morrer contigo

Garrate de la mano, y alloñanos caleyando

El día más solitariu de la mio vida (x3)

Ye un día solitariu
Y ye míu
Ye un día del que soi afortunáu por sobrevivilu.

viernes, 3 de enero de 2014

Kortatu – After Boltxebike





Nun corríen bonos tiempos,
había munchos vasco-viques
y los sicarios zaristes
perdieren la so galbana.
En Gasteizgrado los blancos
teníen munchos problemes, y
entós los cosacos colloraos
lliberaron Bilbof, tamién foi
lliberao Donostigrado, y na
ciudá d’Iruñakov ximielgaba ya
la bandera collorada. El pueblu
tomó’l Palaciu d’Iviernu, y
ellí vi al mio collaciu Iñakiski.
nel día la victoria,
dicía glayando:
viva los vasco-rusos
y la gayola’l vodka!

Escoyeron a Iñakiski
responsable d’un Soviet
quién pensaría dalgo asina
Vaya desastre d’home, ¡ai mi má!
Escapó coles ganancies
del Soviet a Xamaica,
a tumbase y tomar el sol
Fui detrás suyo, ensin perder
el tiempu, a toa fostia y
ellí mesmo lu atopé
nuna palmera. Sacó’l so arma
y yo la mía.

Dos bales entraron nel mio cuerpu
pero has de saber, Iñakiski:
que dos putes bales nun son
suficientes pa matar a un
AFTER  BOLTXEBIKE.